امام صادق علیه السلام فرمودند: زراعت کنید و درخت بکارید؛ به خدا قسم آدمیان کاری برتر و پاک تر از این نکرده اند.

آشنایی با اداره کل حفاظت محیط زیست استان لرستان

پیشینه تاریخی سازمان حفاظت محیط زیست

تخریب محیط زیست و بهره‌برداری بیش از حد منابع در كشور ما نیز همانند بسیاری از كشورهای جهان در طی قرن گذشته، چشمگیر بوده و تسریع در این روند در سال 1335 منجر به تشكیل دستگاهی مستقل به نام كانون شكار ایران، با هدف حفظ نسل شكار و نظارت بر اجرای مقررات مربوط به آن شد.
در سال 1346 در پی تصویب قانون شكار و صید، سازمان شكاربانی و نظارت بر صید جایگزین كانون فوق شد. بر اساس قانون اخیر، سازمان شكاربانی و نظارت بر صید، مركب از وزیران كشاورزی، دارایی، ‌جنگ و شش نفر از اشخاص با صلاحیت بود.
بر اساس ماده 6 قانون فوق، وظایف سازمان شكاربانی و نظارت بر صید از محدوده نظارت و اجرای مقررات ناظر بر شكار فراتر رفته و امور تحقیقاتی و مطالعاتی مربوط به حیات‌وحش كشور، تكثیر و پرورش حیوانات وحشی و حفاظت از زیستگاه آنها و تعیین مناطقی به عنوان پارك وحش و موزه‌های جانورشناسی را نیز در بر گرفت.
در سال 1350 نام سازمان شكاربانی و نظارت بر صید به “سازمان حفاظت محیط زیستف و نام شورای‌عالی شكاربانی و نظارت بر صید به “شورای‌عالی حفاظت محیط زیستف تبدیل شد و امور زیست‌محیطی از جمله پیشگیری از اقدامهای زیانبار برای تعادل و تناسب محیط زیست نیز به اختیارات قبلی آن افزوده شد.
در سال 1353 پس از برپایی كنفرانس جهانی محیط زیست در استكهلم و با تصویب قانون حفاظت و بهسازی محیط زیست در 21 ماده، این سازمان از اختیارات قانونی تازه‌ای برخوردار شد و از نظر تشكیلاتی نیز تا اندازه‌ای از ابعاد و كیفیت سازگار با ضرورتهای برنامه‌های رشد و توسعه برخوردار شد.

اهداف و وظایف

مهم‌ترین اهداف سازمان به ترتیب اهمیت عبارتند از:

1- تحقق اصل پنجاهم قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران به منظور حفاظت از محیط زیست و تضمین بهره‌مندی درست و مستمر از محیط زیست و همسو با توسعه پایدار.
2- پیش‌گیری و ممانعت از تخریب و آلودگی محیط زیست
3- حفاظت از تنوع‌زیستی كشور

وظایف اساسی

مطالعه عوامل مخرب و آلاینده‌های مختلف محیط زیست
به كارگیری فن‌آوریهای سازگار با محیط زیست و ارائه دستورالعملهای زیست‌محیطی برای مكان‌یابی محل استقرار واحدهای صنعتی بزرگ،‌ كشاورزی و سكونت‌گاههای

انسانی

شناسایی و تعیین زیستگاههای بحرانی با ارزش زیست‌بومی بالا
گسترش همكاریهای منطقه‌ای و بین‌‌المللی در زمینه محیط زیست
تهیه و تدوین ضوابط و استانداردهای زیست‌محیطی برای مدیریت و بهره‌برداری از منابع آب، خاك، هوا، مدیریت پسماندها و زباله‌های شهری، روستایی، صنعتی و كشاورزی،

كنترل دخالت در اكوسیستم‌ها بر حسب ظرفیت‌های طبیعی آنها

گسترش آگاهی زیست‌محیطی
جمع‌آوری، نگهداری و نمایش گونه‌های گیاهی و جانوری از طریق ایجاد موزه‌ها و نمایشگاههای مختلف
اعمال نظارت و دخالت‌ قانونی برای پیشگیری و منع ورود آلاینده‌ها به منابع زیست‌محیطی